| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈdorklɪŋkə(n)/ |
| Trennung | door·klin·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) klinkt door | (hij) klonk door |
| (zij) klinken door | (zij) klonken door |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) doorklinke | (dat hij) doorklonke |
| (dat zij) doorklinken | (dat zij) doorklonken |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| doorklinkend, doorklinkende | (hebben) doorgeklonken |