| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈanvyːrə(n)/ |
| Trennung | aan·vu·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) vuur aan | (ik) vuurde aan |
| (jij) vuurt aan | (jij) vuurde aan |
| (hij) vuurt aan | (hij) vuurde aan |
| (wij) vuren aan | (wij) vuurden aan |
| (jullie) vuren aan | (jullie) vuurden aan |
| (gij) vuurt aan | (gij) vuurdet aan |
| (zij) vuren aan | (zij) vuurden aan |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) aanvure | (dat ik) aanvuurde |
| (dat jij) aanvure | (dat jij) aanvuurde |
| (dat hij) aanvure | (dat hij) aanvuurde |
| (dat wij) aanvuren | (dat wij) aanvuurden |
| (dat jullie) aanvuren | (dat jullie) aanvuurden |
| (dat gij) aanvuret | (dat gij) aanvuurdet |
| (dat zij) aanvuren | (dat zij) aanvuurden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| vuur aan | vuurt aan |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aanvurend, aanvurende | (hebben) aangevuurd |
| Afrikaans | aanvuur |
|---|---|
| Englisch | cheer; fire; inspire; stimulate |
| Esperanto | plifervorigi |
| Rumänisch | încuraja; stimula |
| Spanisch | animar; incitar |
| WestFriesisch | oanfiterje; oanfjurje; oanhysje |