| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈœʏ̯dbrɛɪ̯də(n)/ |
| Trennung | uit·brei·den |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) breid uit | (ik) breidde uit |
| (jij) breidt uit | (jij) breidde uit |
| (hij) breidt uit | (hij) breidde uit |
| (wij) breiden uit | (wij) breidden uit |
| (jullie) breiden uit | (jullie) breidden uit |
| (gij) breidt uit | (gij) breiddet uit |
| (zij) breiden uit | (zij) breidden uit |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) uitbreide | (dat ik) uitbreidde |
| (dat jij) uitbreide | (dat jij) uitbreidde |
| (dat hij) uitbreide | (dat hij) uitbreidde |
| (dat wij) uitbreiden | (dat wij) uitbreidden |
| (dat jullie) uitbreiden | (dat jullie) uitbreidden |
| (dat gij) uitbreidet | (dat gij) uitbreiddet |
| (dat zij) uitbreiden | (dat zij) uitbreidden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| breid uit | breidt uit |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| uitbreidend, uitbreidende | (hebben) uitgebreid |
| Englisch | expand |
|---|---|
| Esperanto | pliampleksigi |
| Portugiesisch | ampliar |
| WestFriesisch | útwreidzje |