Synonyme: mieren, urmen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈzɛɪ̯kə(n)/ |
| Trennung | zei·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) zeik | (ik) zeek, zeik |
| (jij) zeikt | (jij) zeek, zeik |
| (hij) zeikt | (hij) zeek, zeik |
| (wij) zeiken | (wij) zeken, zeikten |
| (jullie) zeiken | (jullie) zeken, zeikten |
| (gij) zeikt | (gij) zeekt, zeiktet |
| (zij) zeiken | (zij) zeken, zeikten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) zeike | (dat ik) zeke, zeikte |
| (dat jij) zeike | (dat jij) zeke, zeikte |
| (dat hij) zeike | (dat hij) zeke, zeikte |
| (dat wij) zeiken | (dat wij) zeken, zeikten |
| (dat jullie) zeiken | (dat jullie) zeken, zeikten |
| (dat gij) zeiket | (dat gij) zeket, zeiktet |
| (dat zij) zeiken | (dat zij) zeken, zeikten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| zeik | zeikt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| zeikend, zeikende | (hebben) gezeken, gezeikt |
| Esperanto | plendaĉi |
|---|