| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈpepərə(n)/ |
| Trennung | pe·pe·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) peper | (ik) peperde |
| (jij) pepert | (jij) peperde |
| (hij) pepert | (hij) peperde |
| (wij) peperen | (wij) peperden |
| (jullie) peperen | (jullie) peperden |
| (gij) pepert | (gij) peperdet |
| (zij) peperen | (zij) peperden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) pepere | (dat ik) peperde |
| (dat jij) pepere | (dat jij) peperde |
| (dat hij) pepere | (dat hij) peperde |
| (dat wij) peperen | (dat wij) peperden |
| (dat jullie) peperen | (dat jullie) peperden |
| (dat gij) peperet | (dat gij) peperdet |
| (dat zij) peperen | (dat zij) peperden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| peper | pepert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| peperend, peperende | (hebben) gepeperd |
| Deutsch | pfeffern |
|---|---|
| Englisch | pepper |
| Esperanto | pipri |
| Portugiesisch | apimentar |
| Saterfriesisch | pieperje |