| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /parasjyˈteːrə(n)/ |
| Trennung | pa·ra·chu·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) parachuteer | (ik) parachuteerde |
| (jij) parachuteert | (jij) parachuteerde |
| (hij) parachuteert | (hij) parachuteerde |
| (wij) parachuteren | (wij) parachuteerden |
| (jullie) parachuteren | (jullie) parachuteerden |
| (gij) parachuteert | (gij) parachuteerdet |
| (zij) parachuteren | (zij) parachuteerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) parachutere | (dat ik) parachuteerde |
| (dat jij) parachutere | (dat jij) parachuteerde |
| (dat hij) parachutere | (dat hij) parachuteerde |
| (dat wij) parachuteren | (dat wij) parachuteerden |
| (dat jullie) parachuteren | (dat jullie) parachuteerden |
| (dat gij) parachuteret | (dat gij) parachuteerdet |
| (dat zij) parachuteren | (dat zij) parachuteerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| parachuteer | parachuteert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| parachuterend, parachuterende | (hebben) geparachuteerd |
| Englisch | parachute |
|---|---|
| Esperanto | paraŝutigi |