| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔndyˈlerə(n)/ |
| Trennung | on·du·le·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) onduleert | (hij) onduleerde |
| (zij) onduleren | (zij) onduleerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) ondulere | (dat hij) onduleerde |
| (dat zij) onduleren | (dat zij) onduleerden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ondulerend, ondulerende | (hebben) geonduleerd |
| Englisch | wave |
|---|---|
| Esperanto | ondumi |
| Französisch | onduler |
| Rumänisch | ondula; văluri |
| Spanisch | ondular |