| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈmɵntə(n)/ |
| Trennung | mun·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) munt | (ik) muntte |
| (jij) munt | (jij) muntte |
| (hij) munt | (hij) muntte |
| (wij) munten | (wij) muntten |
| (jullie) munten | (jullie) muntten |
| (gij) munt | (gij) munttet |
| (zij) munten | (zij) muntten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) munte | (dat ik) muntte |
| (dat jij) munte | (dat jij) muntte |
| (dat hij) munte | (dat hij) muntte |
| (dat wij) munten | (dat wij) muntten |
| (dat jullie) munten | (dat jullie) muntten |
| (dat gij) muntet | (dat gij) munttet |
| (dat zij) munten | (dat zij) muntten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| munt | munt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| muntend, muntende | (hebben) gemunt |
| Afrikaans | munt |
|---|---|
| Englisch | coin; mint |
| Esperanto | monfari |