| Wortart | reflexives Verb |
|---|
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) verslik mij | (ik) verslikte mij |
| (jij) verslikt je | (jij) verslikte je |
| (hij) verslikt zich | (hij) verslikte zich |
| (wij) verslikken ons | (wij) verslikten ons |
| (jullie) verslikken ons | (jullie) verslikten ons |
| (gij) verslikt u | (gij) versliktet u |
| (zij) verslikken zich | (zij) verslikten zich |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) mij verslikke | (dat ik) mij verslikte |
| (dat jij) je verslikke | (dat jij) je verslikte |
| (dat hij) zich verslikke | (dat hij) zich verslikte |
| (dat wij) ons verslikken | (dat wij) ons verslikten |
| (dat jullie) ons verslikken | (dat jullie) ons verslikten |
| (dat gij) u verslikket | (dat gij) u versliktet |
| (dat zij) zich verslikken | (dat zij) zich verslikten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| verslik je | verslikt je |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| zich verslikkend, zich verslikkende | (hebben) zich verslikt |