| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /əˈrœʏ̯tsin/, /ɛˈrœʏ̯tsin/ |
| Trennung | er·uit·zien |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) eruitzie | (ik) eruitzag |
| (jij) eruitziet | (jij) eruitzag |
| (hij) eruitziet | (hij) eruitzag |
| (wij) eruit zien | (wij) eruitzagen |
| (jullie) eruit zien | (jullie) eruitzagen |
| (gij) eruitziet | (gij) eruitzaagt |
| (zij) eruit zien | (zij) eruitzagen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) eruitzie | (dat ik) eruitzage |
| (dat jij) eruitzie | (dat jij) eruitzage |
| (dat hij) eruitzie | (dat hij) eruitzage |
| (dat wij) eruit zien | (dat wij) eruitzagen |
| (dat jullie) eruit zien | (dat jullie) eruitzagen |
| (dat gij) eruit ziet | (dat gij) eruitzaget |
| (dat zij) eruit zien | (dat zij) eruitzagen |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| eruit ziend, eruit ziende | (hebben) eruitgezien |