Synonyme: ontmaagden, ontwijden, schenden
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ɔnˈteːrə(n)/ |
|---|
| Trennung | ont·eren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) onteer | (ik) onteerde |
| (jij) onteert | (jij) onteerde |
| (hij) onteert | (hij) onteerde |
| (wij) onteren | (wij) onteerden |
| (jullie) onteren | (jullie) onteerden |
| (gij) onteert | (gij) onteerdet |
| (zij) onteren | (zij) onteerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) ontere | (dat ik) onteerde |
| (dat jij) ontere | (dat jij) onteerde |
| (dat hij) ontere | (dat hij) onteerde |
| (dat wij) onteren | (dat wij) onteerden |
| (dat jullie) onteren | (dat jullie) onteerden |
| (dat gij) onteret | (dat gij) onteerdet |
| (dat zij) onteren | (dat zij) onteerden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| onteer | onteert |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| onterend, onterende | (hebben) onteerd |