Synonyme: aftakelen, onttakelen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈɑftœʏ̯ɣə(n)/ |
|---|
| Trennung | af·tui·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) tuig af | (ik) tuigde af |
| (jij) tuigt af | (jij) tuigde af |
| (hij) tuigt af | (hij) tuigde af |
| (wij) tuigen af | (wij) tuigden af |
| (jullie) tuigen af | (jullie) tuigden af |
| (gij) tuigt af | (gij) tuigdet af |
| (zij) tuigen af | (zij) tuigden af |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) aftuige | (dat ik) aftuigde |
| (dat jij) aftuige | (dat jij) aftuigde |
| (dat hij) aftuige | (dat hij) aftuigde |
| (dat wij) aftuigen | (dat wij) aftuigden |
| (dat jullie) aftuigen | (dat jullie) aftuigden |
| (dat gij) aftuiget | (dat gij) aftuigdet |
| (dat zij) aftuigen | (dat zij) aftuigden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| tuig af | tuigt af |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| aftuigend, aftuigende | (hebben) afgetuigd |