| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔnˈdɛkə(n)/ |
| Trennung | ont·dek·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ontdek | (ik) ontdekte |
| (jij) ontdekt | (jij) ontdekte |
| (hij) ontdekt | (hij) ontdekte |
| (wij) ontdekken | (wij) ontdekten |
| (jullie) ontdekken | (jullie) ontdekten |
| (gij) ontdekt | (gij) ontdektet |
| (zij) ontdekken | (zij) ontdekten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ontdekke | (dat ik) ontdekte |
| (dat jij) ontdekke | (dat jij) ontdekte |
| (dat hij) ontdekke | (dat hij) ontdekte |
| (dat wij) ontdekken | (dat wij) ontdekten |
| (dat jullie) ontdekken | (dat jullie) ontdekten |
| (dat gij) ontdekket | (dat gij) ontdektet |
| (dat zij) ontdekken | (dat zij) ontdekten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ontdek | ontdekt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontdekkend, ontdekkende | (hebben) ontdekte |
| Afrikaans | ontdek |
|---|---|
| Dänisch | afsløre; opdage |
| Deutsch | abdecken; entdecken; enthüllen; freilegen |
| Englisch | discover; detect; find out |
| Esperanto | malkovri |
| Französisch | découvrir; dépouiller |
| Italienisch | scoprire |
| Latein | reperire |
| Luxemburgisch | entdecken |
| Niederdeutsch | untdekken |
| Papiamento | deskubrí |
| Portugiesisch | descobrir; desvendar; revelar |
| Rumänisch | descoperi |
| Saterfriesisch | oudäkke; äntdäkke; änthülje |
| Schwedisch | upptäcka |
| Spanisch | descubrir |
| Tschechisch | objevit; odhalit; odkrýt; odhalovat |
| WestFriesisch | ûntdekke |