Information über das Wort 'aanschuiven' [dut] (epo: alŝovi)

Konjugation

Indikativ
Präsens	Präterium
(ik) schuif aan	(ik) schoof aan
(jij) schuift aan	(jij) schoof aan
(hij) schuift aan	(hij) schoof aan
(wij) schuiven aan	(wij) schoven aan
(jullie) schuiven aan	(jullie) schoven aan
(gij) schuift aan	(gij) schooft aan
(zij) schuiven aan	(zij) schoven aan
Konjunktiv
Präsens	Präterium
(dat ik) aanschuive	(dat ik) aanschove
(dat jij) aanschuive	(dat jij) aanschove
(dat hij) aanschuive	(dat hij) aanschove
(dat wij) aanschuiven	(dat wij) aanschoven
(dat jullie) aanschuiven	(dat jullie) aanschoven
(dat gij) aanschuivet	(dat gij) aanschovet
(dat zij) aanschuiven	(dat zij) aanschoven
Imperativ
Einzahl/Mehrzahl	Mehrzahl
schuif aan	schuift aan
Partizipien
Präsenspartizip	Perfektpartizip
aanschuivend, aanschuivende	(hebben) aangeschoven