Synonyme: afkeuren, verwerpen, veroordelen
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) wraak | (ik) wraakte |
| (jij) wraakt | (jij) wraakte |
| (hij) wraakt | (hij) wraakte |
| (wij) wraken | (wij) wraakten |
| (jullie) wraken | (jullie) wraakten |
| (gij) wraakt | (gij) wraaktet |
| (zij) wraken | (zij) wraakten |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) wrake | (dat ik) wraakte |
| (dat jij) wrake | (dat jij) wraakte |
| (dat hij) wrake | (dat hij) wraakte |
| (dat wij) wraken | (dat wij) wraakten |
| (dat jullie) wraken | (dat jullie) wraakten |
| (dat gij) wraket | (dat gij) wraaktet |
| (dat zij) wraken | (dat zij) wraakten |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| wraak | wraakt |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| wrakend, wrakende | (hebben) gewraakt |