| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /mɑxnetiˈzerə(n)/ |
| Trennung | mag·ne·ti·se·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) magnetiseer | (ik) magnetiseerde |
| (jij) magnetiseert | (jij) magnetiseerde |
| (hij) magnetiseert | (hij) magnetiseerde |
| (wij) magnetiseren | (wij) magnetiseerden |
| (jullie) magnetiseren | (jullie) magnetiseerden |
| (gij) magnetiseert | (gij) magnetiseerdet |
| (zij) magnetiseren | (zij) magnetiseerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) magnetisere | (dat ik) magnetiseerde |
| (dat jij) magnetisere | (dat jij) magnetiseerde |
| (dat hij) magnetisere | (dat hij) magnetiseerde |
| (dat wij) magnetiseren | (dat wij) magnetiseerden |
| (dat jullie) magnetiseren | (dat jullie) magnetiseerden |
| (dat gij) magnetiseret | (dat gij) magnetiseerdet |
| (dat zij) magnetiseren | (dat zij) magnetiseerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| magnetiseer | magnetiseert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| magnetiserend, magnetiserende | (hebben) gemagnetiseerd |
| Deutsch | magnetisieren |
|---|---|
| Englisch | magnetize |
| Esperanto | magnetizi |
| Französisch | aimanter |
| Spanisch | magnetizar |
| Tschechisch | magnetizovat |