Synonyme: aanbinden, meren, vastbinden, vastleggen, afmeren, aanmeren
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈɔndərbɪndə(n)/ |
|---|
| Trennung | on·der·bin·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) bind onder | (ik) bond onder |
| (jij) bindt onder | (jij) bond onder |
| (hij) bindt onder | (hij) bond onder |
| (wij) binden onder | (wij) bonden onder |
| (jullie) binden onder | (jullie) bonden onder |
| (gij) bindt onder | (gij) bondt onder |
| (zij) binden onder | (zij) bonden onder |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) onderbinde | (dat ik) onderbonde |
| (dat jij) onderbinde | (dat jij) onderbonde |
| (dat hij) onderbinde | (dat hij) onderbonde |
| (dat wij) onderbinden | (dat wij) onderbonden |
| (dat jullie) onderbinden | (dat jullie) onderbonden |
| (dat gij) onderbindet | (dat gij) onderbondet |
| (dat zij) onderbinden | (dat zij) onderbonden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| bind onder | bindt onder |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| onderbindend, onderbindende | (hebben) ondergebonden |