| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɔpsxitə(n)/ |
| Trennung | op·schie·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) opschiet | (ik) opschoot |
| (jij) opschiet | (jij) opschoot |
| (hij) opschiet | (hij) opschoot |
| (wij) opschieten | (wij) opschoten |
| (jullie) opschieten | (jullie) opschoten |
| (gij) opschiet | (gij) opschoot |
| (zij) opschieten | (zij) opschoten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) opschiete | (dat ik) opschote |
| (dat jij) opschiete | (dat jij) opschote |
| (dat hij) opschiete | (dat hij) opschote |
| (dat wij) opschieten | (dat wij) opschoten |
| (dat jullie) opschieten | (dat jullie) opschoten |
| (dat gij) opschietet | (dat gij) opschotet |
| (dat zij) opschieten | (dat zij) opschoten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| opschietend, opschietende | (zijn) opgeschoten |
| Esperanto | kreski rapide |
|---|