Synonyme: kleven, aankleven
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) kleef vast | (ik) kleefde vast |
| (jij) kleeft vast | (jij) kleefde vast |
| (hij) kleeft vast | (hij) kleefde vast |
| (wij) kleven vast | (wij) kleefden vast |
| (jullie) kleven vast | (jullie) kleefden vast |
| (gij) kleeft vast | (gij) kleefdet vast |
| (zij) kleven vast | (zij) kleefden vast |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) vastkleve | (dat ik) vastkleefde |
| (dat jij) vastkleve | (dat jij) vastkleefde |
| (dat hij) vastkleve | (dat hij) vastkleefde |
| (dat wij) vastkleven | (dat wij) vastkleefden |
| (dat jullie) vastkleven | (dat jullie) vastkleefden |
| (dat gij) vastklevet | (dat gij) vastkleefdet |
| (dat zij) vastkleven | (dat zij) vastkleefden |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| vastklevend, vastklevende | (zijn) vastgekleefd |