Synonyme: ertegen zijn, gekant zijn tegen, weerstreven, dwarsliggen, haaks staan op
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /bəˈlɛmərə(n)/ |
|---|
| Trennung | be·lem·me·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) belemmer | (ik) belemmerde |
| (jij) belemmert | (jij) belemmerde |
| (hij) belemmert | (hij) belemmerde |
| (wij) belemmeren | (wij) belemmerden |
| (jullie) belemmeren | (jullie) belemmerden |
| (gij) belemmert | (gij) belemmerdet |
| (zij) belemmeren | (zij) belemmerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) belemmere | (dat ik) belemmerde |
| (dat jij) belemmere | (dat jij) belemmerde |
| (dat hij) belemmere | (dat hij) belemmerde |
| (dat wij) belemmeren | (dat wij) belemmerden |
| (dat jullie) belemmeren | (dat jullie) belemmerden |
| (dat gij) belemmeret | (dat gij) belemmerdet |
| (dat zij) belemmeren | (dat zij) belemmerden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| belemmer | belemmert |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| belemmerend, belemmerende | (hebben) belemmerd |