Synonyme: bevinden, vaststellen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /kɔnstaˈteːrə(n)/ |
| Trennung | con·sta·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) constateer | (ik) constateerde |
| (jij) constateert | (jij) constateerde |
| (hij) constateert | (hij) constateerde |
| (wij) constateren | (wij) constateerden |
| (jullie) constateren | (jullie) constateerden |
| (gij) constateert | (gij) constateerdet |
| (zij) constateren | (zij) constateerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) constatere | (dat ik) constateerde |
| (dat jij) constatere | (dat jij) constateerde |
| (dat hij) constatere | (dat hij) constateerde |
| (dat wij) constateren | (dat wij) constateerden |
| (dat jullie) constateren | (dat jullie) constateerden |
| (dat gij) constateret | (dat gij) constateerdet |
| (dat zij) constateren | (dat zij) constateerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| constateer | constateert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| constaterend, constaterende | (hebben) geconstateerd |
| Afrikaans | bevind |
|---|---|
| Deutsch | als Tatsache feststellen; konstatieren; feststellen; bestätigen |
| Englisch | ascertain; establish |
| Esperanto | konstati |
| Färöerisch | staðfesta; sanna |
| Finnisch | todeta |
| Französisch | constater |
| Italienisch | constatare |
| Katalanisch | constatar |
| Papiamento | konstatá |
| Polnisch | konstatować; stwierdzać |
| Portugiesisch | achar; constatar; reconhecer; verificar |
| Rumänisch | constata |
| Saterfriesisch | as Doatseeke fääststaale; konstatierje; fääststaale; konstatierje |
| Spanisch | comprobar; constatar |
| WestFriesisch | fêststelle |