| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /vəˈrovərə(n)/ |
| Trennung | ver·ove·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) verover | (ik) veroverde |
| (jij) verovert | (jij) veroverde |
| (hij) verovert | (hij) veroverde |
| (wij) veroveren | (wij) veroverden |
| (jullie) veroveren | (jullie) veroverden |
| (gij) verovert | (gij) veroverdet |
| (zij) veroveren | (zij) veroverden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) verovere | (dat ik) veroverde |
| (dat jij) verovere | (dat jij) veroverde |
| (dat hij) verovere | (dat hij) veroverde |
| (dat wij) veroveren | (dat wij) veroverden |
| (dat jullie) veroveren | (dat jullie) veroverden |
| (dat gij) veroveret | (dat gij) veroverdet |
| (dat zij) veroveren | (dat zij) veroverden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| verover | verovert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| veroverend, veroverende | (hebben) veroverd |
| Afrikaans | verower |
|---|---|
| Dänisch | erobre |
| Deutsch | erobern; erringen |
| Englisch | conquer |
| Englisch (Altenglisch) | gegan; oferwinnan |
| Esperanto | konkeri; almiliti; militakiri |
| Färöerisch | taka; hertaka; leggja undir seg |
| Französisch | conquérir |
| Italienisch | conquistare |
| Katalanisch | conquerir; conquistar |
| Latein | profligare; vincere |
| Papiamento | konkistá |
| Portugiesisch | conquistar |
| Rumänisch | învinge |
| Schwedisch | erövra |
| Spanisch | conquistar |
| Walisisch | concro |