Information über das Wort confronteren (Niederländisch → Esperanto: konfronti)

WortartVerb
Aussprache/kɔnfrɔnˈteːrə(n)/
Trennungcon·fron·te·ren

Konjugation

Indikativ
PräsensPräterium
(ik) confronteer(ik) confronteerde
(jij) confronteert(jij) confronteerde
(hij) confronteert(hij) confronteerde
(wij) confronteren(wij) confronteerden
(jullie) confronteren(jullie) confronteerden
(gij) confronteert(gij) confronteerdet
(zij) confronteren(zij) confronteerden
Konjunktiv
PräsensPräterium
(dat ik) confrontere(dat ik) confronteerde
(dat jij) confrontere(dat jij) confronteerde
(dat hij) confrontere(dat hij) confronteerde
(dat wij) confronteren(dat wij) confronteerden
(dat jullie) confronteren(dat jullie) confronteerden
(dat gij) confronteret(dat gij) confronteerdet
(dat zij) confronteren(dat zij) confronteerden
Imperativ
Einzahl/MehrzahlMehrzahl
confronteerconfronteert
Partizipien
PräsenspartizipPerfektpartizip
confronterend, confronterende(hebben) geconfronteerd

Gebrauchsbeispiele

„Het komt mij voor”, zei Xanten, „dat jullie geconfronteerd zullen worden met een ernstig gevaar.”
Daar wordt hij liever niet mee geconfronteerd.

Übersetzungen

Deutschkonfrontieren; gegenüberstellen
Englischconfront
Esperantokonfronti
Papiamentokonfrontá
Spanischcarear; confrontar