| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /bəˈrekənə(n)/ |
| Trennung | be·re·ke·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) bereken | (ik) berekende |
| (jij) berekent | (jij) berekende |
| (hij) berekent | (hij) berekende |
| (wij) berekenen | (wij) berekenden |
| (jullie) berekenen | (jullie) berekenden |
| (gij) berekent | (gij) berekendet |
| (zij) berekenen | (zij) berekenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) berekene | (dat ik) berekende |
| (dat jij) berekene | (dat jij) berekende |
| (dat hij) berekene | (dat hij) berekende |
| (dat wij) berekenen | (dat wij) berekenden |
| (dat jullie) berekenen | (dat jullie) berekenden |
| (dat gij) berekenet | (dat gij) berekendet |
| (dat zij) berekenen | (dat zij) berekenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| bereken | berekent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| berekenend, berekenende | (hebben) berekend |
| Deutsch | zählen; verarbeiten |
|---|---|
| Englisch | compute |
| Esperanto | komputi |
| Färöerisch | rokna; telja |
| Katalanisch | mesurar amb comptador |
| Portugiesisch | computar |
| Spanisch | computar |