| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /kokɛˈterə(n)/ |
| Trennung | ko·ket·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) koketteer | (ik) koketteerde |
| (jij) koketteert | (jij) koketteerde |
| (hij) koketteert | (hij) koketteerde |
| (wij) koketteren | (wij) koketteerden |
| (jullie) koketteren | (jullie) koketteerden |
| (gij) koketteert | (gij) koketteerdet |
| (zij) koketteren | (zij) koketteerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kokettere | (dat ik) koketteerde |
| (dat jij) kokettere | (dat jij) koketteerde |
| (dat hij) kokettere | (dat hij) koketteerde |
| (dat wij) koketteren | (dat wij) koketteerden |
| (dat jullie) koketteren | (dat jullie) koketteerden |
| (dat gij) koketteret | (dat gij) koketteerdet |
| (dat zij) koketteren | (dat zij) koketteerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| koketteer | koketteert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| koketterend, koketterende | (hebben) gekoketteerd |
| Deutsch | kokettieren; schöntun |
|---|---|
| Englisch | flirt |
| Esperanto | koketi |