| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkeɣələ(n)/ |
| Trennung | ke·ge·len |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kegel | (ik) kegelde |
| (jij) kegelt | (jij) kegelde |
| (hij) kegelt | (hij) kegelde |
| (wij) kegelen | (wij) kegelden |
| (jullie) kegelen | (jullie) kegelden |
| (gij) kegelt | (gij) kegeldet |
| (zij) kegelen | (zij) kegelden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kegele | (dat ik) kegelde |
| (dat jij) kegele | (dat jij) kegelde |
| (dat hij) kegele | (dat hij) kegelde |
| (dat wij) kegelen | (dat wij) kegelden |
| (dat jullie) kegelen | (dat jullie) kegelden |
| (dat gij) kegelet | (dat gij) kegeldet |
| (dat zij) kegelen | (dat zij) kegelden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| kegel | kegelt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kegelend, kegelende | (hebben) gekegeld |
| Deutsch | kegelschieben; Kegel spielen |
|---|---|
| Esperanto | kegli; kegloludi |