Synonyme: aanklagen, betichten
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /bəˈsxɵldəɣə(n)/ |
| Trennung | be·schul·di·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) beschuldig | (ik) beschuldigde |
| (jij) beschuldigt | (jij) beschuldigde |
| (hij) beschuldigt | (hij) beschuldigde |
| (wij) beschuldigen | (wij) beschuldigden |
| (jullie) beschuldigen | (jullie) beschuldigden |
| (gij) beschuldigt | (gij) beschuldigdet |
| (zij) beschuldigen | (zij) beschuldigden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) beschuldige | (dat ik) beschuldigde |
| (dat jij) beschuldige | (dat jij) beschuldigde |
| (dat hij) beschuldige | (dat hij) beschuldigde |
| (dat wij) beschuldigen | (dat wij) beschuldigden |
| (dat jullie) beschuldigen | (dat jullie) beschuldigden |
| (dat gij) beschuldiget | (dat gij) beschuldigdet |
| (dat zij) beschuldigen | (dat zij) beschuldigden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| beschuldig | beschuldigt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| beschuldigend, beschuldigende | (hebben) beschuldigd |
| Afrikaans | beskuldig; aankla |
|---|---|
| Dänisch | anklage |
| Deutsch | anklagen; beschuldigen; bezichtigen; verklagen; Anklage erheben gegen |
| Englisch | accuse; charge |
| Esperanto | akuzi |
| Färöerisch | kæra; stevna; leggja undir |
| Finnisch | syyttää |
| Französisch | accuser |
| Griechisch | κατηγορώ |
| Isländisch | kæra; ásaka |
| Italienisch | accusare; caricare |
| Katalanisch | acusar |
| Latein | accusare |
| Malaiisch | dakwa … mendakwa |
| Papiamento | akusá |
| Portugiesisch | acusar; arguir; criminar; inculpar |
| Rumänisch | acuza |
| Russisch | возводить |
| Saterfriesisch | ankloagje; bescheeldigje; ferkloagje; beskeeldigje |
| Schwedisch | anklaga; beskylla; skylla |
| Spanisch | acriminar; acusar; denunciar; inculpar |
| Thai | กล่าวโทษ |
| Türkisch | itham etmek; suçlamak |
| Ungarisch | vádol |
| WestFriesisch | beskuldigje; ferkleie |