Synonym: een carambole maken
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /karɑmboˈlerə(n)/ |
|---|
| Trennung | ca·ram·bo·le·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) caramboleer | (ik) caramboleerde |
| (jij) caramboleert | (jij) caramboleerde |
| (hij) caramboleert | (hij) caramboleerde |
| (wij) caramboleren | (wij) caramboleerden |
| (jullie) caramboleren | (jullie) caramboleerden |
| (gij) caramboleert | (gij) caramboleerdet |
| (zij) caramboleren | (zij) caramboleerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) carambolere | (dat ik) caramboleerde |
| (dat jij) carambolere | (dat jij) caramboleerde |
| (dat hij) carambolere | (dat hij) caramboleerde |
| (dat wij) caramboleren | (dat wij) caramboleerden |
| (dat jullie) caramboleren | (dat jullie) caramboleerden |
| (dat gij) caramboleret | (dat gij) caramboleerdet |
| (dat zij) caramboleren | (dat zij) caramboleerden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| caramboleer | caramboleert |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| carambolerend, carambolerende | (hebben) gecaramboleerd |