Synonym: kalanderen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈmɑŋələ(n)/ |
| Trennung | man·ge·len |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) mangel | (ik) mangelde |
| (jij) mangelt | (jij) mangelde |
| (hij) mangelt | (hij) mangelde |
| (wij) mangelen | (wij) mangelden |
| (jullie) mangelen | (jullie) mangelden |
| (gij) mangelt | (gij) mangeldet |
| (zij) mangelen | (zij) mangelden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) mangele | (dat ik) mangelde |
| (dat jij) mangele | (dat jij) mangelde |
| (dat hij) mangele | (dat hij) mangelde |
| (dat wij) mangelen | (dat wij) mangelden |
| (dat jullie) mangelen | (dat jullie) mangelden |
| (dat gij) mangelet | (dat gij) mangeldet |
| (dat zij) mangelen | (dat zij) mangelden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| mangel | mangelt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| mangelend, mangelende | (hebben) gemangeld |
| Deutsch | kalandern; mangeln; rollen; kalandrieren |
|---|---|
| Englisch | calender; mangle |
| Esperanto | kalandri |
| Katalanisch | calandrar |
| Spanisch | calandrar; satinar |