Information über das Wort uitvinden (Niederländisch → Esperanto: inventi)

WortartVerb
Aussprache/ˈœʏ̯tfɪndə(n)/
Trennunguit·vin·den

Konjugation

Indikativ
PräsensPräterium
(ik) vind uit(ik) vond uit
(jij) vindt uit(jij) vond uit
(hij) vindt uit(hij) vond uit
(wij) vinden uit(wij) vonden uit
(jullie) vinden uit(jullie) vonden uit
(gij) vindt uit(gij) vondt uit
(zij) vinden uit(zij) vonden uit
Konjunktiv
PräsensPräterium
(dat ik) uitvinde(dat ik) uitvonde
(dat jij) uitvinde(dat jij) uitvonde
(dat hij) uitvinde(dat hij) uitvonde
(dat wij) uitvinden(dat wij) uitvonden
(dat jullie) uitvinden(dat jullie) uitvonden
(dat gij) uitvindet(dat gij) uitvondet
(dat zij) uitvinden(dat zij) uitvonden
Imperativ
Einzahl/MehrzahlMehrzahl
vind uitvindt uit
Partizipien
PräsenspartizipPerfektpartizip
uitvindend, uitvindende(hebben) uitgevonden

Übersetzungen

Dänischopfinde
Deutscherfinden; ersinnen; erdichten; aushecken
Englischinvent
Esperantoinventi
Färöerischfinna upp
Französischinventer
Italienischinventare
Katalanischinventar
Papiamentoinventá
Portugiesischinventar
Rumänischinventa
Spanischinventar