Synonym: beschaamd maken
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /bəˈsxamə(n)/ |
| Trennung | be·scha·men |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) beschaam | (ik) beschaamde |
| (jij) beschaamt | (jij) beschaamde |
| (hij) beschaamt | (hij) beschaamde |
| (wij) beschamen | (wij) beschaamden |
| (jullie) beschamen | (jullie) beschaamden |
| (gij) beschaamt | (gij) beschaamdet |
| (zij) beschamen | (zij) beschaamden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) beschame | (dat ik) beschaamde |
| (dat jij) beschame | (dat jij) beschaamde |
| (dat hij) beschame | (dat hij) beschaamde |
| (dat wij) beschamen | (dat wij) beschaamden |
| (dat jullie) beschamen | (dat jullie) beschaamden |
| (dat gij) beschamet | (dat gij) beschaamdet |
| (dat zij) beschamen | (dat zij) beschaamden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| beschaam | beschaamt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| beschamend, beschamende | (hebben) beschaamd |
| Deutsch | beschämen; blamieren |
|---|---|
| Englisch | put to shame; abash; shame |
| Esperanto | hontigi |
| Griechisch | ξεφτελίζω; ντροπιάζω |
| Portugiesisch | causar vergonha; envergonhar |
| Saterfriesisch | beschoomje; blämierje; beskoomje |