Synonym: beërven
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɛrvə(n)/ |
| Trennung | er·ven |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) erf | (ik) erfde |
| (jij) erft | (jij) erfde |
| (hij) erft | (hij) erfde |
| (wij) erven | (wij) erfden |
| (jullie) erven | (jullie) erfden |
| (gij) erft | (gij) erfdet |
| (zij) erven | (zij) erfden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) erve | (dat ik) erfde |
| (dat jij) erve | (dat jij) erfde |
| (dat hij) erve | (dat hij) erfde |
| (dat wij) erven | (dat wij) erfden |
| (dat jullie) erven | (dat jullie) erfden |
| (dat gij) ervet | (dat gij) erfdet |
| (dat zij) erven | (dat zij) erfden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ervend, ervende | (hebben) geërfd |
| Dänisch | arve |
|---|---|
| Deutsch | erben; beerben |
| Englisch | inherit |
| Esperanto | heredi |
| Finnisch | periä |
| Französisch | hériter |
| Italienisch | ereditare |
| Katalanisch | heretar |
| Papiamento | eredá; heredá |
| Portugiesisch | herdar |
| Saterfriesisch | äärwe; äärwje; be‐äärwje |
| Schwedisch | ärva |
| Spanisch | heredar |
| Tschechisch | dědit; zdědit |
| Walisisch | etifeddu |
| WestFriesisch | erve |