Synonyme: bijeenpassen, samenklinken
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ɦɑrmoniˈjerə(n)/ |
|---|
| Trennung | har·mo·ni·e·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) harmonieer | (ik) harmonieerde |
| (jij) harmonieert | (jij) harmonieerde |
| (hij) harmonieert | (hij) harmonieerde |
| (wij) harmoniëren | (wij) harmonieerden |
| (jullie) harmoniëren | (jullie) harmonieerden |
| (gij) harmonieert | (gij) harmonieerdet |
| (zij) harmoniëren | (zij) harmonieerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) harmoniëre | (dat ik) harmonieerde |
| (dat jij) harmoniëre | (dat jij) harmonieerde |
| (dat hij) harmoniëre | (dat hij) harmonieerde |
| (dat wij) harmoniëren | (dat wij) harmonieerden |
| (dat jullie) harmoniëren | (dat jullie) harmonieerden |
| (dat gij) harmoniëret | (dat gij) harmonieerdet |
| (dat zij) harmoniëren | (dat zij) harmonieerden |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| harmoniërend, harmoniërende | (hebben) geharmonieerd |