| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɣruˈperə(n)/ |
| Trennung | groe·pe·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) groepeer | (ik) groepeerde |
| (jij) groepeert | (jij) groepeerde |
| (hij) groepeert | (hij) groepeerde |
| (wij) groeperen | (wij) groepeerden |
| (jullie) groeperen | (jullie) groepeerden |
| (gij) groepeert | (gij) groepeerdet |
| (zij) groeperen | (zij) groepeerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) groepere | (dat ik) groepeerde |
| (dat jij) groepere | (dat jij) groepeerde |
| (dat hij) groepere | (dat hij) groepeerde |
| (dat wij) groeperen | (dat wij) groepeerden |
| (dat jullie) groeperen | (dat jullie) groepeerden |
| (dat gij) groeperet | (dat gij) groepeerdet |
| (dat zij) groeperen | (dat zij) groepeerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| groepeer | groepeert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| groeperend, groeperende | (hebben) gegroepeerd |
| Deutsch | gruppieren; ordnen; anordnen; einteilen; in Gruppen einteilen; in eine Gruppe stellen |
|---|---|
| Englisch | group |
| Esperanto | grupigi |
| Französisch | grouper |
| Niederdeutsch | grupperen |
| Papiamento | agrupá |