Synonym: plakken
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈklevə(n)/ |
| Trennung | kle·ven |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kleef | (ik) kleefde |
| (jij) kleeft | (jij) kleefde |
| (hij) kleeft | (hij) kleefde |
| (wij) kleven | (wij) kleefden |
| (jullie) kleven | (jullie) kleefden |
| (gij) kleeft | (gij) kleefdet |
| (zij) kleven | (zij) kleefden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kleve | (dat ik) kleefde |
| (dat jij) kleve | (dat jij) kleefde |
| (dat hij) kleve | (dat hij) kleefde |
| (dat wij) kleven | (dat wij) kleefden |
| (dat jullie) kleven | (dat jullie) kleefden |
| (dat gij) klevet | (dat gij) kleefdet |
| (dat zij) kleven | (dat zij) kleefden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| klevend, klevende | (hebben) gekleefd |
| Englisch | stick |
|---|---|
| Esperanto | gluiĝi |
| Schwedisch | klibba |
| Thai | ติด |