| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔntˈstelə(n)/ |
| Trennung | ont·ste·len |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ontsteel | (ik) ontstal |
| (jij) ontsteelt | (jij) ontstal |
| (hij) ontsteelt | (hij) ontstal |
| (wij) ontstelen | (wij) ontstalen |
| (jullie) ontstelen | (jullie) ontstalen |
| (gij) ontsteelt | (gij) ontstaalt |
| (zij) ontstelen | (zij) ontstalen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ontstele | (dat ik) ontstale |
| (dat jij) ontstele | (dat jij) ontstale |
| (dat hij) ontstele | (dat hij) ontstale |
| (dat wij) ontstelen | (dat wij) ontstalen |
| (dat jullie) ontstelen | (dat jullie) ontstalen |
| (dat gij) ontstelet | (dat gij) ontstalet |
| (dat zij) ontstelen | (dat zij) ontstalen |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ontsteel | ontsteelt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontstelend, ontstelende | (hebben) ontstolen |
| Esperanto | forŝteli de |
|---|