Synonyme: uitvegen, uitwissen, wegvegen, wegwissen, uitvagen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈʋɛxfaɣə(n)/ |
|---|
| Trennung | weg·va·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) vaag weg | (ik) vaagde weg |
| (jij) vaagt weg | (jij) vaagde weg |
| (hij) vaagt weg | (hij) vaagde weg |
| (wij) vagen weg | (wij) vaagden weg |
| (jullie) vagen weg | (jullie) vaagden weg |
| (gij) vaagt weg | (gij) vaagdet weg |
| (zij) vagen weg | (zij) vaagden weg |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) wegvage | (dat ik) wegvaagde |
| (dat jij) wegvage | (dat jij) wegvaagde |
| (dat hij) wegvage | (dat hij) wegvaagde |
| (dat wij) wegvagen | (dat wij) wegvaagden |
| (dat jullie) wegvagen | (dat jullie) wegvaagden |
| (dat gij) wegvaget | (dat gij) wegvaagdet |
| (dat zij) wegvagen | (dat zij) wegvaagden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| vaag weg | vaagt weg |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| wegvagend, wegvagende | (hebben) weggevaagd |