Synonyme: verkwijnen, wegkwijnen
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) versmacht | (ik) versmachtte |
| (jij) versmacht | (jij) versmachtte |
| (hij) versmacht | (hij) versmachtte |
| (wij) versmachten | (wij) versmachtten |
| (jullie) versmachten | (jullie) versmachtten |
| (gij) versmacht | (gij) versmachttet |
| (zij) versmachten | (zij) versmachtten |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) versmachte | (dat ik) versmachtte |
| (dat jij) versmachte | (dat jij) versmachtte |
| (dat hij) versmachte | (dat hij) versmachtte |
| (dat wij) versmachten | (dat wij) versmachtten |
| (dat jullie) versmachten | (dat jullie) versmachtten |
| (dat gij) versmachtet | (dat gij) versmachttet |
| (dat zij) versmachten | (dat zij) versmachtten |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| versmacht | versmacht |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| versmachtend, versmachtende | (zijn) versmacht |