Synonyme: klieven, kloven, splijten
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /doːrˈklivə(n)/ |
|---|
| Trennung | door·klie·ven |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) klief door | (ik) kliefde door |
| (jij) klieft door | (jij) kliefde door |
| (hij) klieft door | (hij) kliefde door |
| (wij) klieven door | (wij) kliefden door |
| (jullie) klieven door | (jullie) kliefden door |
| (gij) klieft door | (gij) kliefdet door |
| (zij) klieven door | (zij) kliefden door |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) doorklieve | (dat ik) doorkliefde |
| (dat jij) doorklieve | (dat jij) doorkliefde |
| (dat hij) doorklieve | (dat hij) doorkliefde |
| (dat wij) doorklieven | (dat wij) doorkliefden |
| (dat jullie) doorklieven | (dat jullie) doorkliefden |
| (dat gij) doorklievet | (dat gij) doorkliefdet |
| (dat zij) doorklieven | (dat zij) doorkliefden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| doorklief | doorklief |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| doorklievend, doorklievende | (hebben) doorkliefd |