| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) vergemakkelijk | (ik) vergemakkelijkte |
| (jij) vergemakkelijkt | (jij) vergemakkelijkte |
| (hij) vergemakkelijkt | (hij) vergemakkelijkte |
| (wij) vergemakkelijken | (wij) vergemakkelijkten |
| (jullie) vergemakkelijken | (jullie) vergemakkelijkten |
| (gij) vergemakkelijkt | (gij) vergemakkelijktet |
| (zij) vergemakkelijken | (zij) vergemakkelijkten |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) vergemakkelijke | (dat ik) vergemakkelijkte |
| (dat jij) vergemakkelijke | (dat jij) vergemakkelijkte |
| (dat hij) vergemakkelijke | (dat hij) vergemakkelijkte |
| (dat wij) vergemakkelijken | (dat wij) vergemakkelijkten |
| (dat jullie) vergemakkelijken | (dat jullie) vergemakkelijkten |
| (dat gij) vergemakkelijket | (dat gij) vergemakkelijktet |
| (dat zij) vergemakkelijken | (dat zij) vergemakkelijkten |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| vergemakkelijk | vergemakkelijkt |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| vergemakkelijkend, vergemakkelijkende | (hebben) vergemakkelijkt |