| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈaŋkɵnə(n)/ |
| Trennung | aan·kun·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kan aan | (ik) kon aan |
| (jij) kan aan, kunt aan | (jij) kon aan |
| (hij) kan aan | (hij) kon aan |
| (wij) kunnen aan | (wij) konden aan |
| (jullie) kunnen aan | (jullie) konden aan |
| (gij) kunt aan | (gij) kondt aan |
| (zij) kunnen aan | (zij) konden aan |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) aankunne | (dat ik) aankonde |
| (dat jij) aankunne | (dat jij) aankonde |
| (dat hij) aankunne | (dat hij) aankonde |
| (dat wij) aankunnen | (dat wij) aankonden |
| (dat jullie) aankunnen | (dat jullie) aankonden |
| (dat gij) aankunnet | (dat gij) aankondet |
| (dat zij) aankunnen | (dat zij) aankonden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aankunnend, aankunnende | (hebben) aangekund |
| Englisch | be stronger than; be able to match with |
|---|---|
| Esperanto | esti pli forta ol |