| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔntˈfɑlə(n)/ |
| Trennung | ont·val·len |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) ontvalt | (hij) ontviel |
| (zij) ontvallen | (zij) ontvielen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) ontvalle | (dat hij) ontviele |
| (dat zij) ontvallen | (dat zij) ontvielen |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontvallend, ontvallende | (zijn) ontvallen |
| Esperanto | esti forprenata |
|---|