| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈmerekənə(n)/ |
| Trennung | mee·re·ke·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) reken mee | (ik) rekende mee |
| (jij) rekent mee | (jij) rekende mee |
| (hij) rekent mee | (hij) rekende mee |
| (wij) rekenen mee | (wij) rekenden mee |
| (jullie) rekenen mee | (jullie) rekenden mee |
| (gij) rekent mee | (gij) rekendet mee |
| (zij) rekenen mee | (zij) rekenden mee |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) meerekene | (dat ik) meerekende |
| (dat jij) meerekene | (dat jij) meerekende |
| (dat hij) meerekene | (dat hij) meerekende |
| (dat wij) meerekenen | (dat wij) meerekenden |
| (dat jullie) meerekenen | (dat jullie) meerekenden |
| (dat gij) meerekenet | (dat gij) meerekendet |
| (dat zij) meerekenen | (dat zij) meerekenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| reken mee | rekent mee |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| meerekenend, meerekenende | (hebben) meegerekend |
| Deutsch | einrechnen; einkalkulieren; einschließen; enthalten |
|---|---|
| Esperanto | enkalkuli |
| Katalanisch | incloure en compte |
| Spanisch | incluir en cuenta |