| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /nɛɪ̯ɣə(n)/ |
| Trennung | nei·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) neig | (ik) neigde |
| (jij) neigt | (jij) neigde |
| (hij) neigt | (hij) neigde |
| (wij) neigen | (wij) neigden |
| (jullie) neigen | (jullie) neigden |
| (gij) neigt | (gij) neigdet |
| (zij) neigen | (zij) neigden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) neige | (dat ik) neigde |
| (dat jij) neige | (dat jij) neigde |
| (dat hij) neige | (dat hij) neigde |
| (dat wij) neigen | (dat wij) neigden |
| (dat jullie) neigen | (dat jullie) neigden |
| (dat gij) neiget | (dat gij) neigdet |
| (dat zij) neigen | (dat zij) neigden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| neigend, neigende | (hebben) geneigd |
| Deutsch | Lust haben; geneigt sein; neigen; mögen |
|---|---|
| Englisch | have a tendency; tend; be inclined; be apt to |
| Esperanto | emi |
| Färöerisch | tíma |
| Latein | acclinare |
| Polnisch | być skłonnym |
| Portugiesisch | ter tendência a |