| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈœʏ̯trɛɪ̯də(n)/ |
| Trennung | uit·rij·den |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) rij uit, rijd uit | (ik) reed uit |
| (jij) rijdt uit | (jij) reed uit |
| (hij) rijdt uit | (hij) reed uit |
| (wij) rijden uit | (wij) redeen uit |
| (jullie) rijden uit | (jullie) redeen uit |
| (gij) rijdt uit | (gij) reedt uit |
| (zij) rijden uit | (zij) redeen uit |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) uitrijde | (dat ik) uitrede |
| (dat jij) uitrijde | (dat jij) uitrede |
| (dat hij) uitrijde | (dat hij) uitrede |
| (dat wij) uitrijden | (dat wij) uitreden |
| (dat jullie) uitrijden | (dat jullie) uitreden |
| (dat gij) uitrijdet | (dat gij) uitredet |
| (dat zij) uitrijden | (dat zij) uitreden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| rij uit, rijd uit | rijdt uit |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| uitrijdend, uitrijdende | (zijn) uitgereden |
| Esperanto | elveturi |
|---|---|
| Spanisch | apearse; salir |