Synonyme: veroorzaken, wekken, oproepen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈɔpʋɛkə(n)/ |
|---|
| Trennung | op·wek·ken |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) wek op | (ik) wekte op |
| (jij) wekt op | (jij) wekte op |
| (hij) wekt op | (hij) wekte op |
| (wij) wekken op | (wij) wekten op |
| (jullie) wekken op | (jullie) wekten op |
| (gij) wekt op | (gij) wektet op |
| (zij) wekken op | (zij) wekten op |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) opwekke | (dat ik) opwekte |
| (dat jij) opwekke | (dat jij) opwekte |
| (dat hij) opwekke | (dat hij) opwekte |
| (dat wij) opwekken | (dat wij) opwekten |
| (dat jullie) opwekken | (dat jullie) opwekten |
| (dat gij) opwekket | (dat gij) opwektet |
| (dat zij) opwekken | (dat zij) opwekten |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| wek op | wekt op |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| opwekkend, opwekkende | (hebben) opgewekt |