Synonym: splijten
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈsplɪtsə(n)/ |
| Trennung | split·sen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) splits | (ik) splitste |
| (jij) splitst | (jij) splitste |
| (hij) splitst | (hij) splitste |
| (wij) splitsen | (wij) splitsten |
| (jullie) splitsen | (jullie) splitsten |
| (gij) splitst | (gij) splitstet |
| (zij) splitsen | (zij) splitsten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) splitse | (dat ik) splitste |
| (dat jij) splitse | (dat jij) splitste |
| (dat hij) splitse | (dat hij) splitste |
| (dat wij) splitsen | (dat wij) splitsten |
| (dat jullie) splitsen | (dat jullie) splitsten |
| (dat gij) splitset | (dat gij) splitstet |
| (dat zij) splitsen | (dat zij) splitsten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| splits | splitst |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| splitsend, splitsende | (hebben) gesplitst |
| Esperanto | fendi; disatomigi |
|---|