| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈvrɛɪ̯ɣevə(n)/ |
| Trennung | vrij·ge·ven |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) geef vrij | (ik) gaf vrij |
| (jij) geeft vrij | (jij) gaf vrij |
| (hij) geeft vrij | (hij) gaf vrij |
| (wij) geven vrij | (wij) gaven vrij |
| (jullie) geven vrij | (jullie) gaven vrij |
| (gij) geeft vrij | (gij) gaaft vrij |
| (zij) geven vrij | (zij) gaven vrij |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) vrijgeve | (dat ik) vrijgave |
| (dat jij) vrijgeve | (dat jij) vrijgave |
| (dat hij) vrijgeve | (dat hij) vrijgave |
| (dat wij) vrijgeven | (dat wij) vrijgaven |
| (dat jullie) vrijgeven | (dat jullie) vrijgaven |
| (dat gij) vrijgevet | (dat gij) vrijgavet |
| (dat zij) vrijgeven | (dat zij) vrijgaven |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| geef vrij | geeft vrij |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| vrijgevend, vrijgevende | (hebben) vrijgegeven |
| Esperanto | ellasi |
|---|