Synonym: uitscheiden
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɑfsxɛɪ̯də(n)/ |
| Trennung | af·schei·den |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) scheid af | (ik) scheidde af |
| (jij) scheidt af | (jij) scheidde af |
| (hij) scheidt af | (hij) scheidde af |
| (wij) scheiden af | (wij) scheidden af |
| (jullie) scheiden af | (jullie) scheidden af |
| (gij) scheidt af | (gij) scheiddet af |
| (zij) scheiden af | (zij) scheidden af |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) afscheide | (dat ik) afscheidde |
| (dat jij) afscheide | (dat jij) afscheidde |
| (dat hij) afscheide | (dat hij) afscheidde |
| (dat wij) afscheiden | (dat wij) afscheidden |
| (dat jullie) afscheiden | (dat jullie) afscheidden |
| (dat gij) afscheidet | (dat gij) afscheiddet |
| (dat zij) afscheiden | (dat zij) afscheidden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| afscheidend, afscheidende | (hebben) afgescheiden |
| Dänisch | udelukke |
|---|---|
| Deutsch | ausscheiden; absondern |
| Englisch | excrete |
| Esperanto | ekskrecii |
| Portugiesisch | excretar |