| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔntˈʋɛnə(n)/ |
| Trennung | ont·wen·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ontwen | (ik) ontwende |
| (jij) ontwent | (jij) ontwende |
| (hij) ontwent | (hij) ontwende |
| (wij) ontwennen | (wij) ontwenden |
| (jullie) ontwennen | (jullie) ontwenden |
| (gij) ontwent | (gij) ontwendet |
| (zij) ontwennen | (zij) ontwenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ontwenne | (dat ik) ontwende |
| (dat jij) ontwenne | (dat jij) ontwende |
| (dat hij) ontwenne | (dat hij) ontwende |
| (dat wij) ontwennen | (dat wij) ontwenden |
| (dat jullie) ontwennen | (dat jullie) ontwenden |
| (dat gij) ontwennet | (dat gij) ontwendet |
| (dat zij) ontwennen | (dat zij) ontwenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ontwen | ontwent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontwennend, ontwennende | (hebben) heb ontwend |
| Deutsch | abgewöhnen |
|---|---|
| Esperanto | malkutimigi; dekutimigi |